می دانید فرق ما ایرانیان با اقوام دیگر در چیست .... ما قدر هنر و هنرمند را نمی دانیم ما برای  به شهرت رسیدن از دیوار هر کس با لا می رویم. ما برای داشته های از دست رفته مان به خوبی عزاداری می کنیم . دوست عزیز در جواب نوشته شما من فقط به ذکر چند نکته بسنده می کنم:

 در دنیای امروز , سرمایه گذاری حرف اول را می زند می دانید چرا موسیقی ما به این روز افتاده چون به جای سرمایه گذاری, ما فقط ایراد می گیریم....شما یا از کنسرت گذاری چیزی نمی دانید یا از نوازندگی چون دو مقوله جدا هستند و در هیچ جای دنیا نوازنده نرخ بلیط را تعیین نمی کند... ثانیا" هر شنونده ای هم بابت هر چیزی پول نمی دهد . شما می دانید که برای یک اجرای پاواراتی در کیف بلیط در بازار عادی نه سیاه به مبلغ ۵۰۰ دلار فروخته شد  چرا؟ چون تا این لحظه فقط یک پاواراتی در جهان وجود دارد و حالا شما بوق در کرنا کرده اید که برای استاد لطفی که به حق یکی بیش نیست آن هم بعد از سی سال دوری  ۲۰ تا ۳۰ دلار بلط فروخته شده...

دوست عزیز مشکل شما قیمت بلیط هست پس چرا به مسلک و مرام استاد تاخته اید  اگر در شهرستانها اجرا نیست  چرا به استاد شجریان و علیزاده کنایه و متلک می زنید... در همه جای جهان برای موسیقی ارزش گذاری می شود برای یک موسیقی معمولی می توان با خرج دولت  موسیقی و اجرای خیابانی گذاشت و برای عموم  مجانی ولی در صدا و سیمای شما نشان دادن ساز گناه محسوب می شود چه رسد به اجرای عمومی...

به مسله اسپانسر اشاره کردم می دانید چرا موسیقی ما مهجور است چون پشتیبانی ندارد و اگر بعد از قرنی کسی پیدا شده و کاری کرده شما می گویید  کنسرت کاله علیزاده ....می دانید چرا موسیقی غرب عالمگیر شد چون کمپانی های بزرگ پشتش بودند و خواننده ای چون مایکل جکسون از رقابت بین پپسی و کوکا کولا  پدید آمد...

دوست عزیز به جای اینکه از پیران موسیقی ما ایراد بگیری و به تخریب آنها بپردازی به نسل خودت فکر  کن و در راه اعتلای آنها قدم بردار...